|
Bir dağı yırtarak çoğalan ırmak gibiyim kanayan bakışlardan Bozgunlarda kırıla kırıla büyüyen bir kanat sesi Göğsümde soluk soluğa atların kavuran nefesi Lal olmuş sesiyle anıların yürüdüm Bir fecrin tuvaline düşler çizerekten hep Dolandım gözlerimin ateş tünellerinden Şakağımda gecenin ıslıklarıyla Ne deliren bir karanfil ne kösnül yangınlardı sürükleyen Batıp çıkan yelkenlerdi ne yapsam Ay ve fırtına kırıklarıyla hep içimde Sular dondu böyle kül kokulu bir küheylan alevinde Geceyi teyellerken nabız seslerim İçime açılan kar çiçeği bir atlastı Yankılandı birden gizemiyle yağmurun ve susuzluğun Kirpiğime acının kırağısı Büyülü acılar üşüşürdü rüyalarıma bir ayın gelgitiyle Üşürdü sesim düşkıran mevsimler boyunca Ürkünç dalgalarla çarpıyordu göğsüme moraran duyarlıklar Ufkun dibe çöken tortusu gibi batmış tekneler birden Devinirken kumdan kalelerde utangaç kokusuyla Savruldu oradan oraya toz duman içinde yüreğim Sonra denize dökülen lavlar halinde Hem köpüren bir zehir hem suların yürüyüşüydü susuşum Zamanı boyardı kan, ah al kan ellerim Baksan zifiri bir karanfil açardı durmadan Baksan yüzümde fırtına sonrası bir kül kaldı Ne mavi sular ne eylül halkaları Kumçiçeği büyüten bir ıslık belki kaldı Karanlığa bürünmüş hüznün imgesi bir de Bir yaranın umutlarla kanayan ağzında Eriyen kar depremleri günlere mevsimlere Köpüren akşam, uzağa dökülen yıldızlardı birer birer Döküldüler ağır ağır kırmızı kırmızı Kanamalı bir göğün yaprakları gibi Döküldüler savrula savrula Kalbim alanlara gömülü bir fitilin ucunda Atlasına bürüne o sürgün uğultusu Bir gök ağrısında kuş telaşlıyla ah Paslı bir bıçak gibi kaldı susuzluğum Yollarda bozgunlarda ateşlerde Çığlıklar halinde ufkum hayallerim BİRİNDAR FR€€DOM ..
May 27
|
